fbpx
GALLERIES

    Vorige week gingen wij zelf op de foto. Jazeker, ik boekte zelf ook een slice of life/day in the life reportage.

    Waarom? Vragen sommigen me dan.
    Jij hebt toch massa’s foto’s van je kinderen? Klopt!
    Je kan onze Corona-avonturen trouwens hier en hier nog eens herbekijken. Ik merk hoe fijn ik het vind om onze avonturen te documenteren en te herbekijken. Hoe ik nu, na zo’n korte tijd, al kleine dingen ‘vergeten’ was en zo blij ben dat ik ze op beeld heb vastgelegd.

    Maar ondanks het feit dat ik tegenwoordig best veel foto’s van de kinderen heb, heb ik niet zo veel foto’s van mezelf (in interactie) met mijn kinderen. De foto’s die ik heb zijn dan ook meestal geposeerd, selfies of lichtjes “in scène gezet”. Onze spontane momenten samen, met mij erbij, daar hebben we weinig tot geen beelden van.
    Dus dat was zeker de hoofdreden om een slice of life reportage te boeken.

    Verder wil ik om de zoveel tijd ook eens ervaren hoe het is om aan de andere kant te staan. Terug het gevoel hebben van vol verwachting uit te kijken naar je fotoreportage. Hoe zal het zijn? Hoe zullen de kindjes reageren? Wat doen we aan? Welke activiteiten zijn typisch voor ons?
    Tijdens de fotoreportage liet ik het volledig los. Niet bezig zijn met lichtinval, kijklijnen of het pakken van de momenten. Ik was gewoon helemaal in het moment, met de kinderen. Heerlijk!
    En nu…nu mag ik ook nog eens ervaren hoe het is om vol verwachting en spanning uit te kijken naar de foto’s die eraan komen. Gisteren werd ik al verrast met enkele beelden. Ik ben er zooooo blij mee.
    En binnenkort, dan kan ik die fijne dinsdagavond nog eens helemaal herbeleven aan de hand van de fantastische beelden van Sophie Callewaert.

    Had ik dan geen twijfels? Hield niks me dan tegen om een fotoreportage te boeken?
    Tuurlijk wel. Ook voor mij is dit een investering en was het een kwestie van keuzes maken. Maar dat deed ik met plezier. Want deze zomer; de zomer net voor Mille start op school en ze nog in haar kleine bedje slaapt, die komt niet meer terug. De zomer voor Luiz naar het eerste leerjaar gaat en dol is op spelen met de frisbee in het bos; die is uniek. Dus voor mij was de keuze dan ook snel gemaakt!

    Was alles perfect? Nee, maar wanneer is het dat wel?
    Het was even zoeken naar een geschikt moment, er was wat (her)planning in mijn agenda nodig en er waren enkele zomerkilo’s.
    Mijn kinderen gaan ook niet elke dag even graag op de foto. Ze zijn het gewoon dat ze hier kunnen zeggen “nu niet mama”. Als je een fotograaf inhuurt kan dit natuurlijk niet (of toch niet voor lang ;-)). Je kan het al raden, er was uiteraard zo’n moment. Luiz wou geen foto’s meer, zomaar uit een niets. Mille wou in het bos ook plots niet meer stappen en had een huilbui. Maar eigenlijk geeft dit aan dat ze gewoon helemaal zichzelf konden zijn en waren. Want zeg nu zelf, we kennen ze allemaal die momenten en we weten gelukkig ook dat ze niet blijven duren. Dus ik bleef rustig, besprak de situatie en ging nadien gewoon verder met genieten. Net wat ik andere ouders ook aanraad op zo’n momenten tijdens een fotoreportage ;-).
    En oh ja, er waren ook nog een paar zomer kilo’s.

    En nu ga ik snel voor de 10e keer mijn preview bekijken en verder uitkijken naar de foto’s!

    PREV. ITEM
    BY:
    Karen
    ×
    August 26, 2020

    READ COMMENTS -

    0 COMMENTS

    LEAVE A COMMENT