Filipijnen: Marlon’s story

Mijn eerste dag bij de straatkinderen in Manilla. Na heel wat verschillende voertuigen genomen te hebben en een hele tijd onderweg te zijn kom ik aan in de wijk waar Marlon woont. Als we aankomen is Marlon nergens te bespeuren. Wel ontmoet ik onmiddellijk enkele van Marlon zijn vrienden op de standplaats voor jeepneys. Enkele kinderen gaan meteen de straat op en komen even later terug met Marlon in hun kielzog.

Marlon was tot voor kort een streetbased straatkind. Dit wil zeggen dat hij alleen op straat overleefde, hij woonde niet meer bij zijn familie. Hij groeide op zonder zijn biologische vader en is de jongste van 5 kinderen. Toen hij 8 jaar oud was verliet hij zijn familie en ging hij alleen op straat gaan wonen. Marlon is er nu 16 en woont sinds enkele maanden terug bij zijn moeder. Ze wonen in een sloppenwijk. Hij is nu dus een family based straatkind. Hij zocht terug contact met zijn moeder op aanraden van de sociaal werkers van childhope, die geregeld bij hem langs gaan.

Toen Marlon jonger was ging hij naar school. Hij behaalde grade 6 in de lagere school. Marlon kan lezen en schrijven. Momenteel volgt hij het ALS – programma (alternative learning system) bij childhope en het ADOC basic computer literacy program. Hij ziet het nut in van scholing en zit in een stimulerende groep. Hij is vastberaden om de alternatieve schooltraining te blijven volgen en zo zijn highschool diploma te halen. Nadien wil hij een technische opleiding tot auto mechanieker volgen. Hij wil graag jeepney chauffeur worden en wil zelf aan zijn jeepney kunnen werken.

Momenteel overleeft Marlon door jeepneys te poetsen. Hij doet dit dagelijks en verdient hier 40 – 80 pesos mee (1 euro = 60 pesos).

Verder helpt hij zijn moeder ook geregeld met het klaarmaken en het verkopen van barbecue op straat.

Het meeste van Marlon zijn tijd gaat op aan werken. Enkele dagen per week participeert hij in de sessies van Childhope. Als er vrije tijd is hangt hij graag met vrienden rond en spelen ze geregeld basketbal. Een ander tijdverdrijf van Marlon (net als van vele andere straatkinderen) is het zetten van tattoos met alcoholstift bij anderen. Wanneer ik Marlon dit zie doen, merk ik dat hij erg creatief is.

Marlon heeft veel vrienden op straat. Hij is een populaire jongen die vaak voor de komische noot in het gezelschap zorgt; zo zegt hij zelf. Hij hecht er belang aan om er goed uit te zien. Ondanks het feit dat hij erg populair is komt hij soms erg onzeker over. Hij is aanvankelijk wat verlegen als hij mij ziet. Ook wanneer hij even later over zijn vriendinnetje praat, heeft hij een erg wiebelige houding en zegt hij zelf dat hij zenuwachtig is telkens hij weet dat hij haar zal zien.

Marlon kende reeds een hard leven. Hij werd al verschillende malen opgepakt door de politie. Dit omwille van verschillende redenen: stelen, onder invloed van drugs zijn, …

In het verleden snoof hij lijm. Hij stopte hier mee. Het feit dat hij terug bij zijn moeder woont helpt hem om van de drugs af te blijven. ’s nachts slaapt hij in het huisje en hangt hij niet rond bij de jeepney standplaats.

Marlon is momenteel, mede dankzij de hulp van childhope en zijn mama, op goede weg. Hij is van de drugs af, volgt terug lessen, verzorgt zichzelf,…                                                          Ik hoop van harte dat Marlon de doelen die hij zichzelf stelt, een gelukkig gezin en een vaste job, kan waarmaken!

*Karen*

Advertenties

One thought on “Filipijnen: Marlon’s story

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s